همزمان با روز جهانی پیشگیری از خودکشی عنوان شد:

خودکشی یکی از ۲۰ علت اصلی مرگ‌ومیر در جهان است

تاریخ انتشار: ۱۴۰۱/۰۶/۱۹ ۱۱:۵۲ | تعداد بازدید: 253

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه گفت: خودکشی یک عامل مخرب و ساختارشکن در هر جامعه محسوب می‌شود و یکی از ۲۰ علت اصلی مرگ‌ومیر در جهان است.

دکتر فاطمه پورحاجی همزمان با روز جهانی پیشگیری از خودکشی اظهار داشت: به گزارش سازمان جهانی بهداشت در سال 2019 سالانه در جهان بیش از 700 هزار نفر بر اثر خودکشی جان خود را از دست داده‌اند که علاوه بر این، برای هر خودکشی بیش از 20 اقدام به خودکشی وجود دارد.

وی افزود: در سال 2019 در ایران تعداد خودکشی در مردان 1128 مورد و در زنان 3206 مورد و در هر دو جنس 4334 نفر می‌باشد به‌طوری که میزان خام خودکشی در مردان 7/7 درصد، در زنان 2/7 درصد و در هر دو جنس 5/2 گزارش شده است.

وی با اشاره به این‌که خودکشی عملی عمدی است که باعث مرگ فرد می‌شود افزود: خودکشی اقدامی پرخاش‌گرانه است که ناشی از ناکامی می‌باشد و به عبارتی خودکشی به عنوان نتیجۀ نهایی پرخاشگری است که از درون بر ضد خود جهت‌گیری شده است و می‌تواند علت‌های گوناگون و پیچیده‌ای داشته باشد.

دکتر پورحاجی عنوان داشت: ناامیدی، اختلالات روانی نظیر افسردگی، اختلال دوقطبی، اسکیزوفرنی، اختلال طیف اوتیسم، اختلالات فیزیکی مانند سندرم خستگی مزمن، شکست عشقی، اعتیاد به الکل، سوء مصرف به مواد مخدر یا دارو می‌توانند به خودکشی ربط داشته باشد و ثابت شده که این عوامل فرد را بیشتر در معرض خودکشی قرار می‌دهد.

وی بیان داشت: اغلب، عوامل استرس‌زا مانند مشکلات مالی، شغلی، مشکلات تحصیلی یا مشکلات ارتباط بین فردی مانند طلاق یا قطع رابطه، آزار دیگران یا قلدری نیز ممکن است در این میان نقش داشته باشند.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی تربت حیدریه در ادامه تصریح کرد: با توجه به این‌که شعار امسال روز جهانی پیشگیری از خودکشی، ایجاد امید از طریق اقدام " Creating Hope Through Action " تعیین شده است، اقدامات زیادی می‌توان انجام داد که عبارتند از:

  1. افزایش آگاهی مردم نسبت به این‌که خودکشی یک مسئلۀ مربوط به بهداشت عمومی است که قابل پیشگیری است.
  2. توسعۀ پشتیبانی وسیع به جهت پیشگیری از خودکشی.
  3. کاهش دید منفی نسبت به یاری خواستن از متخصصین بهداشت روانی، مصرف مواد مخدر و خدمات پیشگیری از خودکشی.
  4. توسعۀ برنامه‌ریزی‌های جامعه محور برای پیشگیری از خودکشی.
  5. تلاش در جهت کاهش دسترسی افراد به ابزار آسیب رساندن به خود.
  6. آموزش شناخت رفتار پرخطر و ارائۀ خدمات درمانی مناسب و جامع.
  7. توسعه و پیشبرد رویکرد درمان بالینی و تخصصی در کلینیک‌های بهداشت روانی.
  8. تسهیل دسترسی به خدمات بهداشت روانی و راحتی ارتباط بیماران روانی و معتادان به آن.
  9. افزایش پوشش خبری و رسانه‌ای در رابطه با مصرف نامناسب مواد، رفتار خطرآفرین خودکشی و بیماری های روانی.
  10. پیشبرد و پشتیبانی از تحقیقات مربوط به خودکشی و پیشگیری از آن.
  11. بهبود سامانه‌های پایشی

افزودن دیدگاه جدید

متن ساده

  • تگ‌های HTML مجاز نیستند.
  • خطوط و پاراگراف‌ها بطور خودکار اعمال می‌شوند.